از مهمترین کاربردهای فعلی ازندرمانی میتوان به اختلالات مفصلی و پیرامون آن مانند آرتروز زانو، دردهای عضلانی از جمله نقاط ماشهای، بیماری آرنج تنیس بازان، التهاب رباطها و و کیستهای گانگلیونی، خارپاشنه (التهاب فاسیای کف پا) و برخی مبتلایان به دردهای ناشی از فتق دیسکهای کمری و زخمهای مزمن دیابتی و زخم بستر اشاره کرد.
براساس شواهد موجود ازن درمانی روش مفیدی در برخی مبتلایان به آرتروز خفیف و متوسط زانوهاست. حداکثر اثر این درمان در ماه اول بعد از تزریق به صورت کاهش درد و خشکی مفصل ظاهر میشود و معمولا بعد از سه تا شش ماه تاثیرات آن به طور واضح کاهش مییابد.
در پژوهشی که درمرکز تحقیقات دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی به صورت مرور نظاممند انجام شد، ثابت شد که اثر ازن درمانی در درمان آرتروز زانو بیشتر از دارونما است، اما ازندرمانی در مقایسه با سایر درمانهای تزریقی مفصل زانو از جمله آمپول ژلهای یا تاج خروس (هیالورونیک اسید) و PRP طول اثر کمتری و شروع اثر سریعتری داشته است.
ازن تراپی برای بیماریهای اسکلتی – عضلانی
برای درمان بیماری خار پاشنه نیز تحقیقات فراوانی در ایران، برزیل، ترکیه و چند کشور دیگر انجام شده؛ در اغلب این آزمایشها ازن با پاسخ بالینی قابل قبولی همراه بوده است. از جمله در یک پژوهش کارآزمایی مبتنی بر مقایسه ازن درمانی در مقابل تزریق ژل و کورتون، ثابت شد یافتههای گروه ازن تفاوت چندانی با روشهای سنتی مشابه ندارند.
در بیماری آرنج تنیس بازان هم به طور مشابه، تزریق ازن کارایی یکسان و اثربخشی طولانیتری از تزریق کورتون نشان داد.
در ارتباط با دردهای ستون فقرات نیز ازن از دیرباز با تزریقهای داخل دیسکی و عضلات فیله کمری اثرات راضیکنندهای از خود نشان داده بودند. بهتازگی محققان داخلی و خارجی نیز به فکر استفاده از آن برای درمان سندرم تونل کارپال (نشانگان مچ دست) هستند که نتایج پژوهشها، تاکنون اثربخشی قابل ملاحظهای در قیاس با سایر روشهای مشابه به اثبات نرساندهاند.
براساس مطالعات انجام شده، به کارگیری همزمان ازن و سایر روشهای درمانی از جمله پی آرپی، استروئید و هیالورونیک اسید اغلب سبب افزایش اثر آنها یا سرعت شروع تاثیرات آنها شده است که به این ترتیب میتوان از ازن درمانی در کنار سایر درمانها برای بهبود سریع موارد حاد دردناک استفاده کرد.
ازن تراپی برای چه کسانی ممنوع است
از موارد منع و احتیاط استفاده از ازن میتوان به حساسیت به این ماده، بارداری، فاویسم، اختلالات خونریزیدهنده، پرکاری شدید تیروئید، کمخونی شدید و میاستنی شدید (یک بیماری خودایمنی مزمن عصبی عضلانی)، انفارکتوس قلبی و یا سابقهای از بیماریهای شدید روحیروانی اشاره کرد.
از شایعترین عوارض تزریق ازن برحسب محل تزریق میتوان به حساسیت به ازن، درد هنگام تزریق، تشدید موقتی درد، افزایش فشار خون، سردرد و سرگیجه، احساس گزگز و مورمور، تعریق و درد شکم اشاره کرد که این موارد، خودمحدود و غیرجدی هستند. البته به صورت خیلی نادر عوارض قلبی ریوی و آمبولی هوا در تزریقات داخل دیسک نیز دیده شده است.
ازنتراپی؛ در کنار سایر روشهای توانبخشی
در بررسیهای انجامشده و با استناد به شواهد علمی موجود بهنظر میرسد برای استفاده روتین از ازندرمانی و قرارگیری این روش باید تحقیقات بیشتری انجام گیرد. آنچه به اثبات رسیده استفاده بجا و محدود این گاز در مبتلایان به دردهای عضلات، استخوان، مفاصل و ستون فقرات به ویژه افرادی که در آنها درمان دارویی و فیزیکی نتیجه مطلوب نداشته است، میتواند مفید واقع شود. امکان بهرهمندی از این درمان در موارد منع استفاده از کورتون و پیآرپی از جمله دیابت کنترلنشده، اختلال انعقادی و مصرف داروهای ضد پلاکتی از نقاط قوت ازندرمانی است. بیشک، انتخاب صحیح بیماران، دوز و فواصل و تعداد تزریق مناسب ازن و نیز استفاده همزمان از سایر روشهای توانبخشی از جمله اصلاح الگوی زندگی و ورزشدرمانی از مهمترین عوامل تعیینکننده در موفقیت درمان با این روش به شمار میرود.
تزریق اوزون در مفصل زانو علاوه بر کاهش التهاب باعث تعدیل در سیستم ایمنی و فعال سازی مکانیسم های ترمیم بافت در محلی که تزریق اوزون صورت گرفته نیز می شود.
استفاده کردن از اوزون به شکل تزریق در ناحیه مفصل زانو طبق آزمایشات و مطالعات پزشکی متعدد نشان داده است که این روش درمانی نسبت به روش های تزریقی دیگر همچون ژل یا پی آر پی تاثیر بیشتر در درمان آرتروز داشته است.
تزریق اوزون در مفصل زانو علاوه بر اثر ضد التهابی قوی فعالیتهای سیستم بازسازی را در داخل زانو فعال می کند و بهبود سریعتری را به وجود می آورد.
کاربردهای پزشکی گاز اوزون
در ادامه بد نیست که با برخی از کاربردهای که گاز اوزون در درمان بیماری ها دارد آشنا شویم. ازجمله کاربردهای گاز اوزون می توان به موارد زیر اشاره کرد.
- استفاده در درمان آرتروز زانو و دیگر مفاصل
- کاهش التهاب مفاصل
- رفع اسپاسم و گرفتگی عضلات
- استفاده جهت زخم های دیابتی
نتیجه درمان تزریق اوزون در مفصل زانو
میان غلظت گاز اوزون و تعداد جلسات درمانی آن بسته به شرایط بیمار می باشد و با توجه به میزان ساییدگی و سطح آسیب دیدگی در زانو متغییر می باشد.
مثلا فردی بعد از دو جلسه درمان بهبودی خود را بدست می آورد اما برخی ازافراد برای اینکه بهبودی کامل بدست آورند نیاز به جلسات درمانی بیشتری دارند .
تعداد جلسات و میزان غلظت گاز اوزون بعد از اینکه اولین جلسه درمان طی شد مورد بررسی قرار گرفته و مشخص می شود.
فواید تزریق اوزون
فواید تزریق اوزون در مفصل زانو در مقایسه با درمان های غیر جراحی بسیار زیاد می باشد که در ادامه به چند نمونه ازاین فواید اشاره کرده ایم. که دیگر نیاز به تعویض مفصل زانو در برخی از موارد نباشد.
- اوزون با توجه به این موضوع که دارای خواص ترمیمی عالی و فوق العاده ای می باشد جزء درمان های موفقیت آمیز برای درمان آرتروز و دردهای زانو می باشد
- درمانی بدون عارضه است و اگر شخصی تزریق اوزون را انجام دهد دچار هیچگونه عارضه ای نخواهد شد
- هزینه تزریق اوزون در مقایسه با سایر درمان ها مقرون به صرفه و پایین می باشد
تزریق اوزون به کمک سه مکانیسم درمانی موجب درمان بیماری های مفصلی می شود و از آنجایی که اوزون یک ماده بی ثبات است و باسرعت بالایی به اکسیژن تبدیل می شود در حین روند تبدیل باعث می شود که هر مولکول اکسیژن این امکان را داشته باشد که بتواند بافت ها را اکسید کند.
اوزون به علت ساختاری که دارد می تواند روند اکسیداسیون را نیز انجام دهد و بلافاصله اکسیژن مورد نیاز را برای بافت ها فراهم آورد و همچنین باعث تحریک رشد بافت ها و بازسازی و توانبخشی آنها نیز شود.
یکی دیگر از راه هایی که باعث شده است تزریق اوزون در مفصل زانو به عنوان روش درمانی شناخته شود این است شود بهبودی بدن با استفاده از هومیوپاتی (همسان درمانی)ضدالتهابی است دراین روند ویتامین ها و موادمعدنی برای کاهش التهاب و افزایش جریان خون در بافت های آسیب دیده تزریق می شود این کار باعث رساندن مواد مغذی و مواد رشد به بافت ها می شود و بافت ها را بازسازی می کند.
درمان به وسیله تزریق اوزون چیزی نزدیک به 6 ماه انجام می شود
که این درمان در طول 3 تا مرحله انجام خواهد گرفت
و اگر به صورت دائمی انجام شود باعث می شود بافت های آسیب دیده اطلاح شده و درد نیز کاهش پیدا کند.
لازم به ذکر می باشد که اوزون به تنهایی قادر نخواهد بود که روند درمان راطی نماید و باید در کنار آن از روش هایی همچون ورزش درمانی، فیزیوتراپی، لیزر و درمان های مشابه نیز استفاده شود.
